21 сьнежня ў Менскім клюбе “DA Club” прайшла вечарына, прысьвечаная 88-ым угодкам Слуцкага збройнага чыну і адначасова сьвяткаваньню каляд. Таму мерапрыемства падзялялася на дзьве часткі. У першай часцы выступіў вядомы беларускі бард Андрэй Мельнікаў, пасьля чаго гледачы праслухалі расповяд гісторыка пра падзеі 1920-га года на Беларусі. Працягнулася праграма выступленьнем маладых гуртоў “Headrade” і “Ківач Фуко”. Ды пад канец вечар быў сапсаваны нечаканымі праблемамі з напругай у сетцы ў клюбе, якія прывялі да адключэньня мікрафонаў. Кіраўніцтва клюба, як заўжды ў падобных выпадках, спаслалася на тэхнічныя непаладкі. Паколькі такі правы канцэрт праводзіўся ўпершыню, то па зале пайшоў выраз “першы блін комам”. Але ж кіраўнік Правага Альянсу – арганізатараў вечарыны Юры Карэтнікаў са сцэны завэрыў усіх, што “Ніфіга не комам! Галоўнае – мерапрыемства адбылося, сувязі наладжаны, старт падобнай практыцы дадзены. Таму гэта можна лічыць першым посьпехам. Мы й далей будзем працаваць у гэтым накірунку.” У прынцыпе, за выключэньнем некаторых аспэктаў, даволі шматлікая публіка, прыбыўшая ня толькі зь Менску, засталася задаволеная.
Пасьля канцэрту выдалася паразмаўляць з музыкамі гурта “Ківач Фуко”, якія ня вельмі абурыліся з-за тэхнічных непаладак, перашкодзіўшых іх выступленьню. Па іх словах, ім даводзілася перажываць і не такое, некаторыя іх канцэрты проста адмяняліся. Увогуле, музыкі засталіся задаволеныя, хоць і выступалі на адной сцэне разам з прадстаўнікамі іншых музычных накірункаў, ды перад незвычайнай для іх стылю публікай. Зараз гурт займаецца запісам сваіх новых песень, таму можа быць праз нядоўгі час нам давядзецца партымаць у рукох іх альбом. Музыкі нават паабяцалі пры магчымасьці й жаданьні арганізатараў прымаць удзел у далейшых падобных мерапрыемствах. Таксама цікавая бяседа атрымалася з Андрэем Мельнікавым, інтэрв’ю зь йім чытайце ніжэй.
Андрэй Мельнікаў: “Я – імпэрыяліст!”
У першую чаргу хочацца запытацца, ці спадабалася Вам выступаць на гэтым канцэрце, і ці падабаюцца Вам мерампремствы такога фармату?
Спадабалася. Для мяне тут у большай ступені новыя людзі, што вельмі добра.
А ці супрацоўвалі Вы раней з Правым Альянсам?
Я даўно й добра ведаў некаторых людзей з гэтай арганізацыі. Але, шчыра кажучы, глыбока зь яе мэтамі не знаёміўся. Усё ж такі мне да спадобы актыўнасьць людзей і тое, што яны шукаюць месца сабе тут, у Беларусі.
Што можаце сказаць наконт выступленьня на адной сцэне з моладзевымі гуртамі, якія яшчэ толькі пачынаюць свой творчы шлях?
Ну, напрыклад гурт “Ківач Фуко” не зусім новыя для мяне людзі, я знаёмы з некаторымі удзельнікамі. Прыемна, што гурты разьвіваюцца, шукаюць сябе ў розных накірунках. Гэта заўжды добра.
На інтэрнэт-сайце “у кантакце” вядзецца абмеркаваньне на конт “Паўночнарусіі” (Ноўгарад, Цьвер, Пскоў), некаторыя прадстаўнікі якой імкнуцца да пэўнага супрацоўніцтва з нашай краінай, падтрымліваюць ідэі адраджэньня ВКЛ і адмаўляюцца ад маскоўшчыны. На Вашу думку, ці трэба такое супрацоўніцтва?
Насамрэч, гэта можа быць вельмі пэрспэктыўна. Частка зямель Расеі, так званая “руская Атлянтыда”, Русь эўрапейская, а не татара-мангольская, была вельмі цесна зьвязана з ВКЛ. Проста ў свой час яна была задушана Масквой.
А ці не здаецца Вам, што там больш за пяцьсот год маскоўскага панаваньня маскальшчына пасьпела пусьціць глыбокія карані?
Відавочна, маскальшчына там у пэўнай сваёй ступені ёсьць, але хапае й таго, што іх з намі зьвязвае.
Апошнім часам зьвілася тэндэнцыя выпраўленьня “няправільных” з пункту погляду ўладаў музыкаў за мяжу. Так, гурты “Молат” і “P.D. SS Totenkopf” вымушаны былі зьехаць у Расею. Ці не баіцеся Вы быць пастаўленым перад такім ультыматумам?
На самой справе, мне вельмі падабаецца лёзунг “Беларусь бязь межаў”. Беларусь – гэта значна шырэйшае паняцьце, чым “Рэспубліка Беларусь”. Частка Беларусі ёсьць, напрыклад, у Празе,Архангэльску, а таксама ў многіх іншых гарадах Эўропы й Амэрыкі.
Ведаеце, як Задорнава не пускаюць у ЗША за яго выказваньні аб амэрыканскім стылі жыцьця, дык па такім прынцыпе Вам разам з Сяржуком Сокалавым-Воюшам даўно павінны былі забараніць уезд у Расею.
Хм, дык у мяне маці ж руская. Я выхоўваўся на Белым руху, Расейскае імпэрыі. У свой час Ігар Кашук зь беласточчыны вызначыў мяне як імпэрыяліста. А я й ёсьць імпэрыялістам. Я лічу, што мы можам жыць і ў вялікай сям’і, у тым ліку й славянсіх народаў, але з пэўнай ерархіяй каштоўнасьцей і не пад кіраўніцтвам Масквы. У Празе быў першы Славянскі зьезд, дзе славяне выступілі як аснова тагачаснага Эўразьвязу. Калі б гэтая ідэя рэалізавалася, мы б не былі цяпер другаснымі ў Эўропе. Але зараз, нажаль, усё па-іншаму. Я таксама лічу, што ня трэба адмаўляцца ад традыцый, якія былі нават у Расейскай імпэрыі, бо значная частка расейскага флота будавалася на беларусах, якія ехалі ў Піцер для навучаньня й слюжбы. Нават пры савецкім саюзе гэты звычай захаваўся, і цэлае пакаленьне маіх землякоў, сярод якіх быў і мой старэйшы брат, служыла ў флоце.
А Вы самі слюжылі ў войску?
Я слюжыў у Міністэрстве ўнутраных спраў.
Пакінула слюжба які-небудзь сьлед у Вашым жыцьці?
Для мяне гэты было адкрыцьцём нейкага незнаёмага, неафіцыйнага сьвету. Было цікава. Вось нейкая такая сістэма са сваімі медыцынскімі ўстановамі, экспэрымэнтамі, своеасаблівая дзяржава ў дзяржаве.
Скажыце калі ласка, якой абэцэдай Вы карыстаецеся самі: кірыліцай ці лацінкай?
Для сябе пішу лацінкай. Але ж для людзей, напрыклад на форуме Нашай Нівы, я пішу кірыліцай, бо лацінку, насамрэч, вельмі цяжка ўспрымаць хутка.
Як, думаеце, можна адначасна перавесьці беларускую мову на лацінку?
Яе не пераводзіць, а дапаўняць трэба. Дапаўняць і дапаўняць, пакуль гэта ня зробіцца прывычным.
Дзякуй Вам вялікі за размову, жадаем далейшых творчых посьпехаў. Прыяжджайце да нас яшчэ.
Матэр’ялы падрыхтаваў Багдан Война.
Tags: aljans.org
Current Location: Miensk
Current Music: Тартак -Буча-Чака
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.1){kind=small}
kostus's journal
Previous
angry
